Przedimki – angielski rodzajnik określony i nieokreślony. Poznaj przedimki w języku angielskim! Rodzajniki angielskie w pigułce

Dziś pomożemy Ci opanować przedimki – angielski nie będzie miał już przed Tobą tajemnic! To często problematyczne zagadnienie dla Polaków, ponieważ w naszym języku taka część mowy po prostu nie istnieje. Te krótkie słowa, znane również jako rodzajniki w języku angielskim, nadają wypowiedzi precyzyjny sens. W artykule przystępnie wyjaśniamy, kiedy stosować a/an, kiedy wybrać the, a w jakich sytuacjach je pominąć. Poznaj zasady i zacznij pewnie mówić po angielsku!

Rodzajniki – angielski przedimek nieokreślony

Kiedy zaczynamy opisywać nową rzecz, osobę lub zjawisko, z pomocą przychodzą nam przedimki a i an. Jeśli chodzi o rodzajniki a an – angielski zwyczaj mówi, że stosujemy je wyłącznie przed rzeczownikami policzalnymi w liczbie pojedynczej. Używamy ich w sytuacjach, gdy mówimy o czymś po raz pierwszy, traktujemy dany obiekt ogólnikowo lub wspominamy o jednym z wielu przedstawicieli danej grupy, np. I bought a car – Kupiłem samochód (jakiś, jeden z wielu dostępnych na rynku). Jak jednak zdecydować, którego z nich użyć? Tutaj kluczowa jest fonetyka, a nie sama pisownia. Wybór zależy od tego, jaką głoskę słyszymy na początku następującego po przedimku słowa:

• Przedimek a stawiamy przed wyrazami, które w wymowie zaczynają się od spółgłoski. Przykłady: a cat, a book, a tree. Uwaga na pułapki: powiemy a university oraz a European, ponieważ mimo że słowa te zaczynają się w pisowni od samogłoski, czytamy je zaczynając od spółgłoski j.
  
• Przedimek an ląduje przed wyrazami, które w wymowie zaczynają się od samogłoski (a, e, i, o, u). Przykłady: an apple, an orange, an umbrella. Uwaga na pułapki: powiemy an hour oraz an honest man, ponieważ litera h na początku tych słów jest niema i w wymowie od razu słyszymy samogłoskę.

Język angielski – przedimek określony the – jak odnosić się do konkretnych rzeczy?

Kiedy dokładnie wiemy, o czym mowa, na scenę wkracza przedimek określony the. To krótkie słowo możemy stawiać przed rzeczownikami policzalnymi i niepoliczalnymi, zarówno w liczbie pojedynczej, jak i mnogiej. Główna zasada jest prosta: używamy go, gdy mówimy o konkretnej rzeczy, osobie lub zjawisku, które jest znane zarówno nadawcy, jak i odbiorcy komunikatu. Oto najważniejsze sytuacje:

• Gdy mówimy o czymś po raz kolejny w tej samej wypowiedzi: I saw a dog. The dog was huge (najpierw wprowadzamy psa ogólnie z użyciem a, a potem mówimy już o tym konkretnym zwierzaku).
  
• Przed nazwami rzeczy unikalnych w skali świata lub naszego otoczenia: the sun (słońce), the moon (księżyc), the Internet (internet), the Earth (Ziemia).
  
• W połączeniu z przymiotnikami w stopniu najwyższym: the best day (najlepszy dzień), the most beautiful flower (najpiękniejszy kwiat).
  
• Kiedy kontekst jasno wskazuje na konkretny obiekt: Close the door, please. (Obydwie osoby wiedzą, o które drzwi w pomieszczeniu chodzi).
  

Przedimek zerowy – brak rodzajnika, brak przedimka. Przedimki angielski

Czasami najlepszym przedimkiem jest… jego brak. W gramatyce funkcjonuje to pod pojęciem przedimka zerowego (zero article). Jeśli chodzi o przedimki – angielski potrafi zaskakiwać, ale zasady pomijania tych krótkich słówek są na szczęście dość przejrzyste i bardzo logiczne. Kiedy dokładnie możemy z czystym sumieniem pominąć ten element?

• Przed rzeczownikami w liczbie mnogiej używanymi w sensie ogólnym: I love cats (uwielbiam koty ogólnie, jako gatunek, a nie konkretne mruczki mojego sąsiada).
  
• Przed niepoliczalnymi rzeczownikami o znaczeniu ogólnym: Water is essential for life (woda jest niezbędna do życia) lub Information is power (informacja to potęga).
  
• Przed większością nazw własnych: imionami i nazwiskami (John Smith), nazwami kontynentów, państw i miast (Europe, Poland, London), a także nazwami ulic, placów czy parków.
  
• Przed nazwami dni tygodnia, miesięcy, świąt i posiłków: See you on Monday (do zobaczenia w poniedziałek), I usually have breakfast at 8 AM (zazwyczaj jem śniadanie o 8 rano).
  
• Gdy mówimy o dziedzinach nauki i językach (o ile nie dodajemy po nich słowa language): Maths is difficult (matematyka jest trudna), She speaks Spanish (ona mówi po hiszpańsku).
  

Przedimki angielski – zasady stosowania w gramatyce – czasy angielskie

Wiele osób uczących się języka zastanawia się, czy wybór czasu gramatycznego wpływa na użycie przedimków. Odpowiedź brzmi: absolutnie nie! Niezależnie od tego, czy budujesz zdanie w Present Simple, Past Continuous, czy Future Perfect, pod względem zasad określających przedimki angielski sposób budowy zdań pozostaje niezmienny.

Przedimki w angielskim passive voice – mowa zależna

Zarówno w stronie biernej (passive voice), jak i w mowie zależnej (reported speech), przedimek zawsze wiernie podróżuje razem ze swoim rzeczownikiem. W stronie biernej dopełnienie staje się podmiotem, ale zachowuje swój rodzajnik. Przykładowo zdanie wyjściowe w stronie czynnej A cat bit the man po transformacji zmienia się w The man was bitten by a cat. Zwróć uwagę, że pozycja przedimka względem rzeczownika się nie zmienia – nadal stoi on bezpośrednio przed nim.

Przedimki w języku angielskim – wyjątki

Zazwyczaj szyk zdania w tym kontekście jest bardzo przewidywalny: przedimek + (ewentualny przymiotnik) + rzeczownik. Jak to jednak w gramatyce bywa, rodzajniki w języku angielskim mają swoje specyficzne wyjątki dotyczące ich pozycji w strukturze zdania. Warto zapamiętać konstrukcje z wyrazami takimi jak such, quite, half oraz what (szczególnie w zdaniach wykrzyknikowych). W tych przypadkach przedimek nieokreślony ląduje nietypowo, bo dopiero po nich:

• Such a good idea – Taki dobry pomysł.
• Quite an interesting book – Całkiem ciekawa książka.
• Half an hour – Pół godziny.
• What a beautiful day! – Cóż za piękny dzień!

Kolejnym ciekawym wyjątkiem jest użycie słów określających stopień, takich jak so, too, how oraz as. Tutaj struktura wyłamuje się ze standardu i wygląda następująco: słowo + przymiotnik + przedimek a/an + rzeczownik. Świetnym przykładem jest zdanie: It is too good a chance to miss (to zbyt dobra okazja, by ją przegapić).

A, an, the – angielski rodzajnik określony i nieokreślony. Rodzaje przedimków w praktyce – unikalność mowy potocznej

Teoria to jedno, ale język mówiony rządzi się swoimi prawami. Kiedy słuchamy, jak rozmawiają ze sobą native speakerzy, nierzadko odnosimy wrażenie, że sztywne zasady schodzą na dalszy plan. W szybkiej, codziennej komunikacji rodzaje przedimków często ulegają zatarciu fonetycznemu. Przedimek a redukuje się w wymowie do ledwie słyszalnego dźwięku (tzw. schwa), a the potrafi błyskawicznie zlewać się z kolejnym wyrazem. Dla osób, których głównym celem jest nauka angielskiego ze słuchu, stanowi to na początku spore wyzwanie. Warto jednak pamiętać, że ta unikalność mowy potocznej nie zwalnia nas z dbania o poprawność językową.

Przedimki angielskie – a an the – przedimek angielski na przykładach słówek: kiedy mówimy „the school”, a kiedy „a school”?

Gramatyka angielska najlepiej wchodzi do głowy na przykładach. Angielskie articles potrafią całkowicie zmienić sens zdania, a tłumaczenia na język polski nie zawsze to oddają. Stosowanie przedimków na przykładzie słowa school świetnie obrazuje ten mechanizm w praktyce:

• A school: There is a school in my town. Stosujemy przedimek nieokreślony z rzeczownikiem w liczbie pojedynczej, gdy mamy na myśli po prostu jeden z wielu budynków szkolnych.
  
• The school: The school was built in 1990. W tym miejscu wkracza przedimek the. Używamy go, gdy mówimy o czymś konkretnym – dana rzecz jest zidentyfikowana w kontekście, a więc rozmówca wie, o co chodzi (budynek jest znany zarówno mówiącemu, jak i słuchaczowi).
  
• School: I go to school every day. W tego typu wyrażeniach (gdy myślimy o instytucji i samym celu edukacyjnym) następuje celowe pominięcie przedimka. Nie stawiamy przed słowem żadnego przedimka.

Skoro jesteśmy przy przykładach, warto wspomnieć o nazwach geograficznych, niezależnych od liczby pojedynczej i mnogiej rzeczownika. Zazwyczaj nie używamy przedimka przed państwami, ale pojawia się on obowiązkowo np. w The United States, The UK czy The Netherlands, a także przy nazwach niektórych miast, takich jak The Hague (Haga). Zwracajmy również baczną uwagę na to, jak an i the brzmią w naturalnej wymowie. Słowo the czytamy miękko jako di, gdy kolejne słowa zaczynają się na samogłoskę (np. the apple), natomiast wymawiamy twardo jako dy, gdy następujące po nich słowa zaczynają się na spółgłoskę lub występują przed wyrazami zaczynającymi się od dźwięku spółgłoskowego (jak np. the cat).

---

---

Rodzajniki angielski – ćwiczenia online

Sama teoria to zdecydowanie za mało, aby w pełni opanować rodzajniki angielskie! Kiedy znasz już wszystkie zasady, pora przekuć tę wiedzę w praktykę.

Aby ułatwić Ci ten proces, warto regularnie wykonywać ćwiczenia z podstawowego zastosowania a/an i the, dzięki którym przedimki angielski na dobre wejdą Ci w krew.

Kiedy opanujesz już bazę, świetnym kolejnym krokiem będą bardziej zaawansowane testy z wyjątkami, w których pojawiają się trudniejsze konstrukcje gramatyczne.

Regularny trening to klucz do sukcesu!

Podsumowanie – przedimki angielski

Angielska grammar wcale nie musi spędzać snu z powiek! Jak pokazaliśmy w tym artykule, zagadnienie takie jak przedimki angielski opiera się na dość przejrzystych i logicznych fundamentach. Wystarczy pamiętać, że rodzajniki nieokreślone (indefinite articles) wprowadzają do rozmowy nowe, nieznane jeszcze obiekty lub uogólnienia. Z kolei przedimek the to nasze narzędzie do wskazywania konkretów, natomiast przedimek zerowy świetnie sprawdza się przy nazwach własnych i w utartych zwrotach. Kluczem do sukcesu jest tu również fonetyka – zawsze zwracaj uwagę na to, jakiego dźwięku używamy przed wyrazami, do których chcemy przypisać dany rodzajnik. Z czasem i odpowiednią dawką praktyki, te krótkie słowa wejdą Ci w krew, a Twoja płynność językowa wskoczy na zupełnie nowy poziom.